Keurig om twee uur werden de skûtsjes door de sleepboot Rixt in volgorde van loting uit de Langesloot gesleept, het zandmeer op. En daar ging het los. Drachten lag op kop met daarachter Pieter Brouwer van de D'Halve Maen. (Bij zo'n plaatje, wat je de laatste jaren toch al niet zo vaak te zien kreeg, ging mijn Drachtster hart toch iets sneller kloppen).
Sneek lag bij het ingaan van de Folkertsloot geheel stil, zakte hierdoor van een zesde startpositie naar een twaalfde plek. Bij de hoge boei werd ‘de Pan' helemaal in de verdrukking gebracht en kwam als veertiende terug op het Zandmeer. Nu is het bekend dat dit niet het meest favoriete stukje water is voor Visser en de zijnen. Later zou Douwe Visser bij Omrop Fryslân vertellen dat hij het nu wel wil proberen op wijder water.
In de voorhoede was het Pieter Brouwer die D'Halve Maen, oftewel het Philips skûtsje van Drachten naar een eerste stek zeilde. Door de geleerden in het bootje werd besloten om de Ulekrite en Siegersdjip op te nemen in de route.
De bezoekers daar werden getrakteerd op een plaatje. Ulbe Zwaga die met Leeuwarden op een vierde stek voer en vanaf een zevende stek naar voren
was gedrongen, schreeuwde over de luiken dat zijn mannen voor de mast zich op moesten houden: ‘Ik sjoch neat en Nico do ek plat', het laatste was
tegen de ‘swurdeman'. Het laveren door de Ulekrite leverde twee groepen op. Nadat Grou als vijfde van het Siegersdjip kwam, was er een hele tijd
niets en toen de Súd West Hoeke, Lemmer, Heerenveen, Earnewâld, Langweer, Huizum, Woudsend (afgezakt vanaf een derde startpositie), Sneek en Bolsward.
Na de ronding in de Langesloot liepen nog steeds de twee
Drachtsters vooruit op Joure en de rest. Het merkwaardige aan deze zeilrace was, dat de eersten de beide sloten konden bezeilen en de tweede groep kruisend beide sloten moesten verlaten. Hierdoor werd het gehele
veld uitelkaar gedreven en afstanden werden groter en groter.
Bij de tweede route besloten de wijze heren uit het allereerste bootje dat nu de
Ulekrite en Siegersdjip werden gelaten voor wat het was. Het ging via het Zandmeer op naar de Langesloot. En opnieuw was de wind met de kopgroep
mee.
Daar zat in de Langesloot ook de spanning. Drachten werd naar een derde stek gedrukt door Joure en Johannes Mink kwam met een rode vlag uit
de sloot vandaan. Of het protest voor Joure gold, is niet bekend. Zij zouden het vlaggetje niet mee nemen over de finish. Er werd nog één route
gezeild en je kon er op wachten en het gebeurde ook.
Het beroemde steigertje bij het Zandmeer werd wederom (bijna) geramd door Drachten. (De
eigenaar van het betreffende steigertje, oud-gedeputeerde Louis Lyklema, schijnt inmiddels een gloeiende hekel te hebben aan skûtsjesilen.
Jaarlijks moet hij plankjes en balkjes vernieuwen). Door dit ophoudertje kwam Drachten nagenoeg stil te liggen en zag Johannes over zijn schouder
zijn broer Berend (met pa Joop naast hem) wel heel snel op hem af stevenen. Uiteindelijk zouden de Grousters de Drachtsters ook passeren.
In de Folkertsloot verloor Ulbe Zwaga van Leeuwarden bij het
ronden van de boei kostbare tijd en meters. Dit zou nog wel eens voordelig uit kunnen pakken voor de Maen-zeilers. Immers de laatsten moesten via de
boei in de Langesloot helemaal naar het begin (tweede startpositie) terwijl Ulbe de Langesloot en terug naar het midden (zevende startpositie)
bezeilen moest.
Het lukten Pieter Brouwer en zijn mannen net. Joure kwam hen nog even te hulp door bij de boei neef Ulbe letterlijk in zijn
(rode) hemd te laten staan. Joure werd tweede, Ulbe (Leeuwarden) derde en Berend Mink van Grou zeilde naar een prachtige vierde eindplek. Berend
maakte nog een leuke opmerking naar aanleiding van gisteren op De Veenhoop. "Ik tocht dat ik no twadde wie net"!
Met de groeten van Toos Sinnema