Ouderwetse eerste wedstrijd in Grou
Nagenieten met Toos en met Grolsch
Het is bijna traditie dat de wedstrijd
in Grou net een kwartiertje later begint dan elders. Ook nu klonk er om
tien over twee een schot. Kijkend naar het startschip ging het niet om
het tien-minuten schot, maar er werd een witte vlag gehesen.
Snel kijkend in de regelementen bleek het om een uitstel voor onbepaalde tijd te gaan. De wind was iets gedraaid en de start moest daardoor een halve Wide Ie worden verlegd. De schippers en hun bemanningsleden konden nog even proefvaren om de meest gunstige positie voor de start te kiezen. Na een half uur was het dan zover. De eerste wedstrijd van de laatste race in deze eeuw was een feit. Sneek ging goed uit de start. Leeuwarden, nog met het kampioensgevoel in het bloed, volgde rap. Direct bij de hoge boei was de eerste aanvaring een feit. Earnewāld zat de Woudsenders dwars, de twee knalden op elkaar, leken even met elkaar vergroeid. Drachten, met de nieuwe schipper Johannes Mink, wist zich nog net om het duo heen te wenden en de boei te ronden.
Lemmer, met ook een nieuwe schipper in de persoon van Ale Zwerver, had het al moeilijker, kon daar niet goed wegkomen en hees een rode vlag. Woudsend volgde dat voorbeeld en het begin was direct heftig.
In de Tynje wisselde Leeuwarden van fok om Sneek voorbij te komen. Het strakke zeil werd ingepakt en het bollere fok werd 'uit de kast' gehaald zodat er meer wind gevangen kon worden. Het bleek een uitstekende zet.
Terug op de Wide Ie hadden de Leeuwarders de Sneeker Pan al ingehaald, al kwam dat ook omdat de Snekers mogelijk vergaten de boei aan te lopen of zich gewoon verzeilden. Ulbe Zwaga "brūsde" de Ie op en Douwe Visser had het nakijken. Joure en Grou voeren een verbeten strijd om de derde en vierde stek, welke werd gewonnen door de thuisploeg; Grou.
Er kwamen echter maar dertien skūtsjes terug op de Wide Ie. Pieter Brouwer van Earnewāld kon al die rode vlaggen niet verdragen, gaf zich gewonnen en verliet het wedstrijdwater. In de middenmoot c.q. achterhoede waren er ook de nodige verschuivingen. De Halve Maen kwam sterk opzetten vanaf een elfde positie naar een zevende stek.
Heerenveen liet het een beetje afweten en zakte gestaag terug. Ook hier staat een nieuwe schipper aan het helmhout. Henk Taekema had misschien last van premičrevrees. Het rondje Wide Ie was weer klaar en de tweede route kon ingaan.
Douwe Visser van Sneek liet een oud gebruik zien door zijn sigaar als windmeter te laten fungeren en er werd druk vergaderd op de 'Pan' De grote vraag moet zijn geweest hoe men de Leeuwardes in hun kielszog kon krijgen.
Het zou bij het starteiland in het Pikmeer moeten gebruiken. Douwe zag een gat tussen eiland en Leeuwarden en dook daarin. 'Ja ho...' moet Ulbe Zwaga gedacht hebben. Hij probeerde het gat tussen de jachten en zijn skūtsje dicht te gooien, de achtersteven werd naar de Sneker Pan gedraaid en een aanvaring was een feit.
Bij Sneek ging de rode vlag in het want. De Leeuwarders reageerden eerst niet op de Sneker aanroepen, maar toen draafde bemanningslid Piet de Vreeze naar de roef en toonde even laten een groot rood doek aan de Snekers.
'Ulbe loefde in lijzijde-situatie en dat mag nooit'. Ulbe daartegen zou verklaren dat Visser binnen twee scheepslengtes van een hindernis boord-aan-boord kwam, opzij van de concurrent kwam, en dat mag ook nooit. Maar dat was een zorg voor laat in de middag. De jury moest er maar aan te pas komen. De rode vlaggen werden tot over de finish meegenomen.
Er moest nog een route gezeild worden. Door het 'gedonder' bij het eiland kwam Grou weer iets dichter bij en maakte een slimme zet en gaf Sneek het nakijken. Hierop zou Douwe later zeggen, dat hij ervan kan genieten als iemand hem op een mooie manier te slim af is.
Na twee en een halve route zeilen vond de Grouster Commissie het welletjes. Ruim vijf uur werd een eerste Leeuwarden onder luid getoeter en het Frysk Folksliet vanaf de Marrekrite-dekschuit'binnengehaald'. Grou eindigde als tweede en Sneek wist de derde plek te behouden.
In de protestkamer werd een andere uitslag bepaald. Ulbe Zwaga van Leeuwarden werd in het gelijk gesteld en Ulbe gaf met tranen in de ogen toe dat hem het speet dat hij zijn grootste concurent met 14 punten aan de broek naar huis stuurde. Maar voor de Snekers zijn er nog 10 wedstrijden te gaan, net als voor de rest.... maar het begin was in ieder geval een ouderwetse 'silerij'.
Snel kijkend in de regelementen bleek het om een uitstel voor onbepaalde tijd te gaan. De wind was iets gedraaid en de start moest daardoor een halve Wide Ie worden verlegd. De schippers en hun bemanningsleden konden nog even proefvaren om de meest gunstige positie voor de start te kiezen. Na een half uur was het dan zover. De eerste wedstrijd van de laatste race in deze eeuw was een feit. Sneek ging goed uit de start. Leeuwarden, nog met het kampioensgevoel in het bloed, volgde rap. Direct bij de hoge boei was de eerste aanvaring een feit. Earnewāld zat de Woudsenders dwars, de twee knalden op elkaar, leken even met elkaar vergroeid. Drachten, met de nieuwe schipper Johannes Mink, wist zich nog net om het duo heen te wenden en de boei te ronden.
Lemmer, met ook een nieuwe schipper in de persoon van Ale Zwerver, had het al moeilijker, kon daar niet goed wegkomen en hees een rode vlag. Woudsend volgde dat voorbeeld en het begin was direct heftig.
In de Tynje wisselde Leeuwarden van fok om Sneek voorbij te komen. Het strakke zeil werd ingepakt en het bollere fok werd 'uit de kast' gehaald zodat er meer wind gevangen kon worden. Het bleek een uitstekende zet.
Terug op de Wide Ie hadden de Leeuwarders de Sneeker Pan al ingehaald, al kwam dat ook omdat de Snekers mogelijk vergaten de boei aan te lopen of zich gewoon verzeilden. Ulbe Zwaga "brūsde" de Ie op en Douwe Visser had het nakijken. Joure en Grou voeren een verbeten strijd om de derde en vierde stek, welke werd gewonnen door de thuisploeg; Grou.
Er kwamen echter maar dertien skūtsjes terug op de Wide Ie. Pieter Brouwer van Earnewāld kon al die rode vlaggen niet verdragen, gaf zich gewonnen en verliet het wedstrijdwater. In de middenmoot c.q. achterhoede waren er ook de nodige verschuivingen. De Halve Maen kwam sterk opzetten vanaf een elfde positie naar een zevende stek.
Heerenveen liet het een beetje afweten en zakte gestaag terug. Ook hier staat een nieuwe schipper aan het helmhout. Henk Taekema had misschien last van premičrevrees. Het rondje Wide Ie was weer klaar en de tweede route kon ingaan.
Douwe Visser van Sneek liet een oud gebruik zien door zijn sigaar als windmeter te laten fungeren en er werd druk vergaderd op de 'Pan' De grote vraag moet zijn geweest hoe men de Leeuwardes in hun kielszog kon krijgen.
Het zou bij het starteiland in het Pikmeer moeten gebruiken. Douwe zag een gat tussen eiland en Leeuwarden en dook daarin. 'Ja ho...' moet Ulbe Zwaga gedacht hebben. Hij probeerde het gat tussen de jachten en zijn skūtsje dicht te gooien, de achtersteven werd naar de Sneker Pan gedraaid en een aanvaring was een feit.
Bij Sneek ging de rode vlag in het want. De Leeuwarders reageerden eerst niet op de Sneker aanroepen, maar toen draafde bemanningslid Piet de Vreeze naar de roef en toonde even laten een groot rood doek aan de Snekers.
'Ulbe loefde in lijzijde-situatie en dat mag nooit'. Ulbe daartegen zou verklaren dat Visser binnen twee scheepslengtes van een hindernis boord-aan-boord kwam, opzij van de concurrent kwam, en dat mag ook nooit. Maar dat was een zorg voor laat in de middag. De jury moest er maar aan te pas komen. De rode vlaggen werden tot over de finish meegenomen.
Er moest nog een route gezeild worden. Door het 'gedonder' bij het eiland kwam Grou weer iets dichter bij en maakte een slimme zet en gaf Sneek het nakijken. Hierop zou Douwe later zeggen, dat hij ervan kan genieten als iemand hem op een mooie manier te slim af is.
Na twee en een halve route zeilen vond de Grouster Commissie het welletjes. Ruim vijf uur werd een eerste Leeuwarden onder luid getoeter en het Frysk Folksliet vanaf de Marrekrite-dekschuit'binnengehaald'. Grou eindigde als tweede en Sneek wist de derde plek te behouden.
In de protestkamer werd een andere uitslag bepaald. Ulbe Zwaga van Leeuwarden werd in het gelijk gesteld en Ulbe gaf met tranen in de ogen toe dat hem het speet dat hij zijn grootste concurent met 14 punten aan de broek naar huis stuurde. Maar voor de Snekers zijn er nog 10 wedstrijden te gaan, net als voor de rest.... maar het begin was in ieder geval een ouderwetse 'silerij'.
Met de groeten van Toos Sinnema