Het zag er bij aankomst in Langweer niet naar uit dat
er gezeild zou worden. Geen wind en buiļg. Om 13.20 uur riep mevrouw Waalkens
haar collega De Boer van de "Minwaarried" dan ook via de radio op om de
wedstrijdcommissie Langweer te adviseren de wedstrijd voor onbepaalde
tijd uit te stellen. Er werd vanaf Vlieland zwaar weer verwacht en dat
zou na ruim een uur over de Wielen' zijn. Jaap Kuipers werd er op afgestuurd
om de schippers van de al varende skūtsjes te waarschuwen. Wiemer Hoekstra
(oud-schipper van Drachten), voorspelde dat de bui via de zuid wel zou
overdrijven'. Niets was minder waar. Een ieder zocht een veilige en droge
stek. Een hevige bui met onweer kwam over de bezoekers. Het zou toch sneu
zijn als deze wedstrijd niet door kon gaan.

Vorig
jaar werd de wedstrijd hier ook afgelast wegens te harde wind. Er werd
toen wel gestart, maar de bijna-aanvaringen bij de bovenste boei waren
niet te tellen. Maar was na ruim een uur de zon terug en verschenen
de eerste skūtsjes weer op het water. De wedstrijd kon dit jaar toch
nog doorgaan. Er hing een gele vlag op het startschip, ten teken dat
de startprocedure opnieuw in gang moest worden gezet. De wedstrijdcommissie
was van een zuid-west situatie uitgegaan en nu kwam de wind pal uit
het westen. Dus de start moest worden verlegd. En dan eindelijk gingen
de skūten om vijf voor half vier van start. Bolsward ging er direct
rap vandoor. Earnewāld en Heerenveen moeten neerhouden voor een hoger
zoekend Leeuwarden. Eldert Meeter (Bolsward) verloor kostbare meters
doordat hij het juist lager zocht. Bij de boei was het Grou die als
eerste wist te ronden. Berend Mink en de zijnen waren stiekem naar voren
geslopen en lieten het nu aan de rest weten. Joure volgde sterk met
daarachter Bolsward en D'Halve Maen. Earnewāld met aan het helmhout
Piter Brouwer stak tussen boei en Heerenveen in en Sneek moest daar
met een wijde boog omheen. Met het ingaan van de tweede route prijkten
er twee rode vlaggen in het want van Drachten en Heerenveen. Johannes
Mink was boven op het skūtsje van Henk Taekema geklapt en die liet het
er niet bij zitten. Overigens had Mink het recht op ruimte bij de boei.
D'Halve Maen wist in de voorste gelederen een plaatsje te pakken door
Bolsward voorbij de gaan. Berend Mink (Grou) rookte staande aan het
helmhout tevreden een sigaar. Hij zag net als de rest dat met het verstrijken
van de routes ook de afstanden tussen de skūtsjes groter en groter werden.

In de voorlaatste route won Sneek duidelijk terrein. De problemen met het staaldraad waarmee het achterlijk van het grootzeil gespannen werd, waren opgelost. Vanuit de achterhoede gekomen, enige tijd op een negende plek, drong Douwe Visser met zijn mannen uiteindelijk naar een zevende stek.
Mede door het uitstel werd het een latertje op de Langweerderwielen. Om 17.15 uur werd Grou overtuigend als eerste over de finish geschoten. Het was nog spannend voor de nummer twee en drie. D'Halve Maen met Pieter Brouwer was in de laatste route sterk naar voren gekomen en drong zich bij Anne Tjerkstra op. De laatste zou toch het tweede plaatsje behouden, vooral toen Brouwer zeer meer ging richten op Ulbe Zwaga die zich naar de derde plaats probeerde te zeilen. De Halve Maen zorgde er bij de finish voor dat de Leeuwarders geen schijn van kans meer hadden.
De protesten werden uit het want van Drachten en Heerenveen gehaald. Henk Taekema had zijn positie op Drachten dusdanig verbeterd dat het voor hem geen zin had om naar de jury te willen. Johannes Mink sloot zich daar stilzwijgend bij aan en ook hij streek het rode doekje. Het was toch al laat...... Sūnens!
Met de groeten van Toos Sinnema