Alle weersinvloeden, die je maar kunt bedenken, waren aanwezig op het Heegemermeer bij Woudsend. Zon, regen, harde regen, onweer, windstil en uitschieters naar windkracht 5 á 6. Alle elementen voor een merkwaardige zeilrace. Een donderslag leek voor enkele schippers om 14.00 uur het startschot en zo gingen er zeven vals over de ‘lijn'. De wedstrijdcommissie Woudsend kon niet anders dan iedereen terug ‘fluiten'. Grou kreeg het laat door en zeilde aan kop. Ook Anne Tjerkstra van Lemmer had het laat in de gaten en liet de zeilen zakken. Eerst dacht hij nog dat het met de weersomstandigheden te maken had.

Om kwart over twee volgde een nieuwe startprocedure. En dit maal gingen de skűten wel goed weg. Grou en Sneek zochten een lagere start; deze bleek minder gunstig ten opzichte van de stuurboord start van Earnewâld, Drachten en Heerenveen, die er vandaag goed bij was uitgaande van deze startpositie. ‘Minwaarwyfke' Waalkens had het tijdens de routebespreking al voorspeld: een zuidwestelijke wind kracht 4 tot 5 buien met mogelijk onweer. En inderdaad aan de noordkant van het meer kwam een gigantisch grijs/zwarte lucht opzetten. En deze bracht wind, heel veel wind. Ulbe Zwaga van Leeuwarden maakte daar gigantisch gebruik van, door een scherpe slag te maken en als eerste de ton te ronden. Joure ondervond ook voordelen van deze wind en omke Anne ging dan ook rap achter neef Ulbe aan. De Súd West Hoek kwam met een protest uit de route. Het zou nooit bekend worden tegen wie en waarom, want het vlaggetje werd voor de finish uit het want gehaald. Bij de boei voor de wal werd Grou de wind uit de zeilen genomen door in eerste instantie D'Halve Maen. Lemmer en Woudsend volgden in dat gat en zo verloor Grou een flink aantal plaatsen. Een met de armen ten hemel gerichte Berend Mink achterlatend. Het ging puur om een sportieve slag van Pieter Brouwer. Ale Zwerver en Teake van der Meulen maakten daar dapper gebruik van.Ulbe Zwaga trok zich hier niets van aan en zeilde voor Joure en Sneek zeer sterk naar voren. De fok stond Ulbe niet aan en deze werd met rappe snelheid gewisseld.Net zo plotseling als de wind opstak, ging deze binnen een kwartier ook weer liggen en zo ontaarde de zeilrace in een dobberpartij. In de tweede route weer een merkwaardig fenomeen. De schepen konden in één ronde twee keer voor de wind. Je kon op dat moment geen einduitslag bedenken voor de veertien, die overigens zeilden voor wat ze waard waren.

Eldert Meeter van Bolsward volgde het voorbeeld van Ulbe Zwaga en ook hier werd een fok gewisseld. Drachten, met aan het helmhout Johannes Mink, had een rode vlag in het want. Ook hier zou niet bekend worden tegen wie of waarom, want ook dit vlaggetje werd voor de finish keurig opgevouwd en opgeborgen. En de wind...... deze bleef maar draaien. Begon het vanuit het zuid-westen, net zo makkelijk kwam het uit het noorden om vervolgens uit het oosten te doen blazen. Zo zag men dat Ulbe Zwaga enkele meters verloor en er een gevecht ontstond tussen Leeuwarden en Joure. Een zeer sterk zeilend Lemmer bond de strijd aan met de Sneeker Pan. Douwe Visser had het protest wat hij bij de zeilraad had liggen, gewonnen. Dus zijn veertien punten in Grou (eerste wedstrijd) werden weer teniet gedaan en er prijkten weer drie punten op het lijstje. Douwe ging er voor, maar moest uiteindelijk in Lemmer zijn meerdere erkennen. Om vier uur kwam de afkortvlag op het startschip te hangen. Leeuwarden triomfeerde. Via Omrop Fryslân kon men het liedje van ‘Turbo Ulbe' van de ‘Stamps' horen. ‘Het was een vreemde wedstrijd', gaf Ulbe Zwaga toe. ‘Maar tot nu toe hebben we al vaker een vreemde strijd gehad. Je begint er een beetje aan te wennen. Voor 90 % bestaat een wedstrijd uit geluk. Als je goed uit de start komt heb je al de helft van de wedstrijd', aldus Ulbe tot slot. Bij Anne Tjerkstra schenen de klavertjes vier in zijn nek te groeien. Hierin haalde hij zijn gelukkige strijd aan. ‘En ze kregen nog water ook', aldus de schilder/schipper tot slot. Lemmer eindigde als derde, gevolgd door Sneek, Bolsward en Woudsend. Een opsteker voor Teake van der Meulen en de zijnen. De beste wedstrijd tot nu toe en dat voor thuispubliek. ‘Eindelijk', zou Van der Meulen zeggen, die overigens dit jaar voor het laatst schippert. Zijn broer Ypie is vanaf volgend jaar de gene die aan het helmhout staat. Toch moesten de juryleden naar de Driuwpôle in Woudsend. Pieter Brouwer van D'Halve Maen had een protest tegen dorpsgenoot Drachten. Johannes Mink van Drachten was in de laatste route tegen de boei opgeknald en dat werd gezien door Brouwer en De Groot van de Súd West Hoek. Beide mannen hadden Mink aangeroepen, maar er werd niet gereageerd. Dus toch nog een rode vlag. Het protest werd doorgezet en de Philips schipper werd in het gelijk gesteld. Zo kwam het dat uiteindelijk de gebroeders Mink de onderste regionen van deze zeilstrijd bezetten. Een merkwaardige zeilrace.... daar bij Woudsend met een geweldig applaus voor het toch ondanks alle weersomstandigheden toegestroomde publiek. Mijn glas hef ik vandaag voor jullie, proost!

Met de groeten van Toos Sinnema