Tijdens de routebespreking sprak de voorzitter het geluk van meer wind uit. 'Fan dat geblabber fan juster hawwe wy gjin lêst'. De voorspelling werd dan ook kracht 5 tot een kleine 6. En op het IJsselmeer bleek dat ook. Donkere wolken pakten zich samen en er stonden koppen op het meer. De wedstrijdcommissie koos vanmiddag voor een 'tingel-tangel' baan oftewel een driehoeksroute. Bij de start gingen meer dan drie schepen te vroeg over de lijn en een nieuwe startprocedure was het gevolg. Grou ging prachtig mooi weg. Mink lag wel onder alle schepen, maar kon vervolgens als eerste ruimte voor de wal eisen. Het kampioenschap is binnen, maar de uitdaging om het record aantal dagzeges te evenaren is er nog. Deze staat op zeven dagoverwinningen. In de eerste start lagen de Grousters er aanmerkelijk ongelukkiger voor. In het kruisrak konden Heerenveen en Drachten net tussen Joure en Earnewâld door. Douwe Visser van Sneek durfde dit niet aan en ging de vaargeul in om zijn collega's voorrang te kunnen geven. De schepen gingen op naar de hoge boei. Leeuwarden wist deze scherp aan te zeilen en als eerste om de boei te gaan. Grou kon net met Leeuwarden mee om de ton. Leeuwarden had meer gang. Heerenveen moest neer houden voor de mannen uit Leeuwarden. Lemmer schoot daar net tussen Leeuwarden en de boei en wist zo het derde plaatsje voor zich te winnen en zette koers achter Grou aan.

Allard Syperda van Heerenveen zeilde hier al veel beter dan hij gisteren liet zien tijdens de eerste dag in Lemmer. Wat een 'beetje' wind al niet kan doen. Het zelfde leek te gelden voor Ulbe Zwaga van Leeuwarden. Hij moet dit jaar de kampioensvaandel afstaan, maar hier liet hij nog even zien wel bij de les te zijn. Verder in het veld streek Sneek het grootzeil. Er was averij aan een blok in de mast opgelopen en het euvel werd door een man die naar boven werd gehesen al varende verholpen. Niet veel later was 'De Pan' weer in de race. Leeuwarden ging ondertussen als eerste de ton rond, voor de tweede route. Lemmer ging verder in gevecht met Grou. Ale Zwerver moest Berend Mink ruimte voor de boei geven, waardoor Grou net als eerste om de ton kon, maar de voorsprong was minimaal. Heerenveen volgde als vierde en als veertiende, ver in het veld en zeker niet op zijn plaats, kwam Sneek. In de loop naar de boei bij het strand ging Lemmer als een speer Grou voorbij. Voor eigen publiek en commissie wilden de Lemsters laten zien wat ze waard waren. Bij het ingaan van de derde route lukte het Leeuwarden ver uit te lopen op de rest. Lemmer hield Grou ver achter zich. Toen volgden er enkele tjalken met protesten. Earnewâld en Bolsward waren het niet met elkaar eens bij de boei en al snel hingen de rode vlaggen in het want. Maar er was meer verwoestend rood te zien. Drachten, Huizum maar ook in de achterhoede de Súdwesthoek en Langweer voeren eveneens een protestvlag. Wie van de 'roodvonk' totaal geen last hadden, waren Leeuwarden, Lemmer en Grou en helemaal achteraan Sneek, die overigens met rasse slagen dichter op de kont van Huizum kwam. Het leek voor de Snekers een 'mission impossible'. Maar gedurende de volgende routes, waarin overigens de standen gelijk bleven, leek het Sneek te lukken. Tot de voorlaatste route. Bij het ronden van de ton bij de haven brak de bek van de gaffel en dat viel niet meer te repareren. Het enige wat kon was het veld verlaten. Leeuwarden ging toen nog eenmaal rond de hoge ton, voor de wind om de lage boei en door de finish. Lemmer kwam als knappe tweede en de Grousters hielden zich vast aan de derde stek. 'Het geeft ons een geweldig gevoel', zei Berend Mink in de microfoon van Omrop Fryslân.

Hij en zijn vader Joop vieren naast het kampioenschap nog een extra feestje. Beide heren gedenken tevens hun 25-jarig jubileum aan boord van het Grouster skûtsje. 'Heit' Joop Mink stapte op het schip als schipper in 1976. Berend werd bemanningslid. Joop Mink hield het 12 jaar als schipper vol en Berend voltooit zijn 13-de jaar. De mannen werden door het 'froufolk' van het 'thuisschip' met kransen omhangen. Het was op naar de jurykamer waar een groot aantal protesten binnen zouden komen. Bolsward had protest tegen Earnewâld en andersom. Eldert Meeter meldde zich bij de voorzitter van de jury en wilde nog even wachten op Piter Brouwer van Earnewâld. Misschien was 't skeel' te beslechten, middels een 'goed' gesprek. En ja, dat lukte. Beide heren meldden het protest af. Drachten kwam binnen met vier protesten. Twee tegen de Súdwesthoek en twee tegen Langweer. Anne Tjerkstra van Langweer trok echter zijn protest in en Frans Huitema van Drachten wilde in dat geval met hem meegaan, maar dat loefduel zat hem niet lekker en dat zette hij door. Een verbaasde Anne Tjerkstra, die van dat tweede protest niets wist. 'Hy hat my net oanroppen', gaf Tjerkstra te kennen. 'Oars hie ik wol tsjin protesteare'. Het enige wat Tjerkstra nu kon doen was zich verdedigen. De jury besloot echter tot een onbeslist. De zonen van Meindert de Groot van de Súdwesthoek kwamen de protestklus klaren en zaten in datzelfde loefduel met Drachten. Anne had dus in een van de zonen een getuige en wilde dat ook weer terug doen. Echter het tweede protest van Drachten tegen de Súdwesthoek kwam duurder te staan voor de mannen uit Stavoren. Veertien strafpunten. Tot slot meldde Lodewijk Meeter van Huizum zich nog bij de jury. Hij kwam zijn protesten tegen de Súdwesthoek en Woudsend afmelden. 'Ik ha fan Meindert in pilske krigen en van Ype in dikke tút, dus myn dei kin net mear stikken', gaf de schipper van Huizum te kennen. Dus in tút of in pilske kin in soad argewaasje ferhelpe

sûnens mei groetnisse fan Toos.