Langweer - 18 juli
In de bovenzaal van de ‘Drie Zwaantjes’ in Langweer is het ’s morgens een drukte van belang. Het gonst over het wel of niet doorgaan van de wedstrijd, die middag op de Langweerder Wielen. De experts melden: ‘It kin net, neffens my’. De wedstrijdcommissie onder voorzitterschap van Johannes Brinksma gaat echter over tot de orde van de dag: de routebespreking.
Hij begint te vertellen over een uitzending van Omrop Fryslân tv met daarin het item over de Piipster skûtsjes als zijnde de Ferrari’s onder deze schepen. ‘Schumacher rijdt ook al zijn races uit,’ meldt de voorzitter, een steek onder de gordel van de Grouster schipper, die vorig jaar besloot de laatste wedstrijd niet te zeilen in verband met te harde wind.
De voorzitter besloot zijn verhaal met: ‘mannen blijf binnen de boeien, want er zijn heel veel zwangere vrouwen vandaag op het water’. Deze opmerking davert het verkeerde keelgat van Ulbe Zwaga in. Het Leeuwarder skûtsje voer op het wedstrijdwater van Earnewâld op een bootje. Een zwangere vrouw sprong snel overboord.
‘U moet niet denken dat ik voor mijn lol over een bootje heen vaar. Ik vind dit geen humor, hier kun je geen grapjes over maken. Als het voortaan zo gaat, kom ik niet weer op deze routebespreking,’ aldus een zeer boze Zwaga. De voorzitter verklaarde eerst dat het als grapje bedoeld was en na enige discussie met Ulbe bood hij zijn excuses aan, maar de schipper van het Leeuwarder skûtsje had zijn buik er van vol en vertrok. Niet lang daarna gevolgd door Berend Mink van Grou, die ook niet van deze humor gediend was. Voorzitter Brinksma heeft niet lang daarna ook toegezegd zijn volgende besprekingen zakelijk te houden.
De route werd doorgesproken. Een strakke wind pal uit het noorden, kracht 6, was de verwachting van die middag. De experts trokken wederom een bedenkelijk gezicht. Dan is het moeilijk een groot startgebied uit te zetten, bovendien dreigt er gevaar voor bemanningen en bootjesvolk bij de ton en moet er een keer gegijpt worden. Boven zit je bij Langweer met de ondiepten in het meer. Daar kun je weinig zwaard steken, dus verlijer je en kieper je eerder om. Niet lang na de routebespreking is het hoge woord er dan ook uit. Op een rustig Langweerder terras overlegde de Minwaarreid, de vuilweercommissie, met de schippers en de meerderheid van hen vond een wedstrijd niet verantwoord.

In Abrahams schoot
‘Natuurlijk is het jammer dat een wedstrijd niet doorgaat,’ zegt SKS-voorzitter Jack Cramer. ‘Maar het is een heel verstandig besluit van de commissies en de schippers. Uitstel van deze wedstrijd had ook geen zin, want de verwachtingen worden niet veel beter. Het waait gewoon te hard en met de ondiepten in het meer kunnen de schepen geen kant op. Zou deze wedstrijd bijvoorbeeld vandaag in de baai van het IJsselmeer bij Lemmer worden gehouden, dan was er geen centje pijn. Dan ben je zogezegd in Abrahams schoot,’ aldus Cramer.
We nemen bij wijze van herinnering maar even de eerste wedstrijden door.
De Veenhoop: ‘Ja een prachtige wedstrijd. Tot aan het einde toe was dit een spannend verhaal. Ulbe Zwaga (Leeuwarden), die op 3,5 minuten voorsprong lag op de mannen uit Lemmer en toch net niet won.
Earnewâld: ‘Een prachtige route. Kruisen op de Sânmar, het Zandmeer, en zeilend voor het hotel langs, mooier kon het niet en het leverde spannende taferelen op. De commissie wil ieder jaar wel zo’n route, maar dit jaar kon het weer eens en dat was prachtig’.
Terherne: ‘Na de eerste route was de winnaar al bekend en dat vind ik altijd jammer. Sneek liep meer en meer uit op de Lemsters. Ale vocht wel enorm terug maar kon ze niet te pakken krijgen. Een mooie opsteker was er voor de Súd West Hoeke, ze konden gisteren goed vloot houden en dat vond ik prachtig om te zien. Hoewel de middenmoot in de afgelopen wedstrijden toch wel voor de nodige spanning zorgde,’ aldus Cramer.

‘Een debutant moet niet te brutaal zijn’
Omdat het vandaag toch een vrije dag was voor de schippers, zocht ik schipper Douwe Azn. Visser op voor een gesprek. Visser is de opvolger van Frans Huitema, die de afgelopen twee jaar schipperde op de Twee Gebroeders.
Op de vraag hoe Visser vindt dat het tot nu gaat, zegt hij: ‘Wij doen leuk mee. We zijn nog niet laatst geweest. Ik ben een debutant en een nieuweling moet niet te brutaal zijn, anders word je onmiddellijk afgestraft’.
De inmiddels 39-jarige Douwe Visser is geen vreemde binnen de SKS. Hij zeilt al 25 jaar mee en dat met name op het skûtsje van Sneek, met aan het helmhout neef Douwe Visser. Hij kijkt met respect terug op de tijd van de familie Hoekstra, toen zij nog op het Drachtster skûtsje voeren. ‘Ik vond dat altijd bewonderswaardig. Die mannen zeilden vrijwel altijd achterin en bleven toch vrolijk en opgeruimd. Een geweldige instelling. Hoekstra had ook altijd een mooie uitspraak: ‘D’r kinne gjin earsten wêze, as der gjin lêsten binne’.
Visser werd benaderd door de commissie Drachten in de persoon van Frits de Vries. ‘Over de vraag om schipper te worden, denk je wel even diep na natuurlijk. Ik heb vier opgroeiende kinderen en een intensieve baan. Ik ben vaak lange tijd van huis, dus veel tijd kun je dan niet in het skûtsjesilen steken. Uiteindelijk heb ik ja gezegd, maar er wel bij gezegd dat mijn gezin en mijn werk voor alles gaan. In april zijn we met de ploeg begonnen met inzeilen en al gauw hadden we de wedstrijd Lemmer Ahoy. Daar werd ik met veel geluk derde, en dat geluk heb ik in deze SKS wedstrijden nog niet gehad’.
Vrijwel direct na Lemmer Ahoy moest Douwe voor zijn werkzaamheden, als kapitein op en - eigenaar van een kustvaarder vijf weken weg. Neef Albert nam de honneurs op het Drachtster skûtsje waar en deed dat prima volgens Visser.
‘Maar toch is er dan een kink in het schema. Je kunt niet dat doen wat gepland stond. Drie weken voor de SKS wedstrijden was ik terug. Toen hebben we nog wel een aantal malen kunnen zeilen. Het schip moest ook nog een week op de helling. Er is een goede sfeer aan boord en dat is zeer belangrijk.’
Visser nam na overleg met de commissie een deel van zijn eigen bemanning mee. Aan het schip zelf is niet veel veranderd.
‘Een paar kleine dingetjes, niets bijzonders’. Of hij voor het volgend jaar wensen heeft zegt hij: ‘Ja, maar die had ik voor dit seizoen ook al wel’. Met name een nieuwe fok staat op het verlanglijstje. ‘De fok waar we nu mee zeilen is vier jaar oud en is eigenlijk nodig aan vervanging toe. Dat konden we gisteren op Terherne heel sterk merken. Maar laten we wel zijn….. je mag natuurlijk niet alles wijten aan slecht materiaal. Wij moeten ook hard werken en dat doen we dan ook’, aldus de goedlachse schipper.
Neef Douwe Visser won de race op het thuiswater bij Terherne. Doet zoiets dan ook pijn, als je niet meer tot de ploeg behoort? ‘Nee, ik vind het prachtig voor Sneek. Een hele mooie prestatie en zeer verdiend.’
Douwe Azn Visser heeft wel iets van zijn neef als het gaat om de visie van het zeilen en het spelletje. ‘Neef Douwe is misschien iets gedrevener dan ik ben. Hij heeft ook iets meer mogelijkheden. Zijn bedrijf is iets rustiger, in tegenstelling tot mijn bedrijf wat complexer in elkaar zit. Bij mij lopen 12 man personeel rond om maar iets te noemen. Douwe kan net iets meer tijd aan het zeilen spenderen, maar verder lijken wij wel op elkaar, zegt Visser tot slot.

Met de groeten van Grolsch en Toos

P.s. Zaterdag zijn we er weer, vrijdag is de rustdag.