Grou wint voor eigen publiek
ZATERDAG 24 JULI 2O04 - Het had de dag van Evert van der Pol en zijn kompanen op het Leeuwarder skûtsje moeten worden, maar het werd de dag van Berend Mink. Met de thuisoverwinning zorgde hij voor een fraai cadeau aan de jubilerende Skûtsje Kommisje Grou, die 75 jaar geleden de eerste wedstrijd organiseerde. Maar waarom werd het dan niet de dag van Epie, zoals de roerganger van de Rienk Ulbeszn tot dit jaar genoemd werd? Wel, hij gokte en verloor. Je kon vroeger nog wel eens over de onvoordelige stuurboordboeg vertrekken, maar tegenwoordig word je meteen afgestraft. Want stuurboord moet voorrang verlenen aan bakboord. En aldus geschiedde. Twee skûtsjes kwamen over bakboord op de lijn op de Wijde Ee aandenderen en toen bleek Leeuwarden goed fout te zitten. Evert probeerde de schade nog te beperken door overstag te gaan tussen Grou en de startboei, maar ook daarvoor was het te laat. Sterker, hij nam de rode markering van de lijn nog een eindje mee. Achteraan sluiten was het parool en Evert volgde de opdracht gedwee op, want anders was zeker de rode vlag gezet en had de openingswedstrijd tot veertien strafpunten geleid.

Wie zat dan wel goed rond half drie? In ieder geval Eldert Meeter, die dat ook liet zien door als eerste de boei voor de Tijnje te ronden. Eldert zal wel gedacht hebben: ik bin as earste yn de sleap de Pikmar opkaam en ik sil ek as earste wer op de mar werom wêze. Traditioneel gingen de schepen achter de sleper Rixt naar de start. Gehoopt was dat die voor het eerst sinds mensenheugenis op de Pikmar kon plaatsvinden, maar door de westelijke wind zat het er weer niet in. Dat gold overigens ook voor een spectaculaire wedstrijd waarop het duizendkoppige publiek zat te wachten. Die zat er ook niet in. Slechts één aanzienlijk kruisrak over de Wijde Ee en voor de rest was het carrouselzeilen en moest de winst in de lange laveerrak geboekt worden of in de loefduels "foar de wyn del". Dat kruisrak had ook nog andere verrassingen in petto. Windschiftingen die potentiële stijgers met de neus op de realiteit of beter de nukken van Aeolus drukten. Douwe Visser van de Sneker Pan bijvoorbeeld. Hij ging voor twee skûtsjes langs en meende zich op de derde stek genesteld te hebben, maar de volgende slag was dermate slecht dat hij drie plaatsen terugviel. Dat zagen Eldert Meeter en Berend Mink ver achter zich gebeuren. Het leek erop dat dit duo onderling niets meer te verhapstukken had, zo groot was het onderlinge verschil, maar Berend wist dichter en dichter bij te komen, haalde Bolsward de wind uit de zeilen en voer langszij. Met de moed der wanhoop probeerde Meeter de vrije wind terug te krijgen. Met een gijp, dus door de giek voor de wind van de ene naar de andere kant over te zetten, wat vaak snelheid oplevert. Maar dan moet je er wel voor zorgen dat je fok goed meegaat en dat lukte dus niet. Gevolg was dat Bolsward de snelheid kwijtraakte en Mink was spekkoper. Daarachter duelleerden Ale Zwerver met zijn verlengde Lemster skûte, Anne Tjerkstra (Langweer), Pieter Brouwer (Heerenveen in zijn debuutwedstrijd) en Sneek. En langzaam kwam ook Meindert de Groot (Stavoren) dichterbij. Maar toen Ale Zwerver in een ultieme poging de boei voor de Tijnje wist te halen voor Sneek en Drachten en zich op de derde plaats nestelde, raakte voor De Groot het geluk op. Eerst draaide hij te laat voor Langweer en vervolgens ook te laat voor Joure met Allard Sijperda aan het roer. De Groot had het, denk ik, aan het mooie weer te danken dat er geen rode vlagjes in het want verschenen. Beide benadeelden hadden geen zin in het zweetkamertje bij het Theehuis te gaan zitten delibereren. De straf voor de zonde volgde evenwel automatisch. De Groot viel terug naar de negende en later tiende stek. En in het allerlaatste rakje naar de finish zag hij ook nog eens Ype van der Meulen voorbij komen. Inmiddels hadden de skûtsjes bijna allemaal hun eindplekje gevonden. Sneek, ongeconcentreerd begonnen, hervond zichzelf en haalde toch nog als vijfde het schot binnen, achter Heerenveen, maar voor Drachten, Langweer en Joure. In het achterveld was het voortdurend stuivertje wisselen tussen eerst Woudsend, Halve Maen, Earnewâld, Leeuwarden en Huizum. Uiteindelijk ontworstelde Ype van der Meulen zich aan deze mêlee en hij stuurde Woudsend zelfs nog voor De Groot over de finish. Gerhard Pietersma had zich een beter begin van zijn eerste competitie als schipper op Earnewâld voorgesteld, maar hij was in ieder geval geen laatste. De twaalfde plaats voor Lodewijk Meeter en Evert van der Pol is in ieder geval een goede uitgangspositie voor verbeteringen. Een mooie wedstrijd met veel publiek en veel mediabelangstelling. NOS Journaal, RTL Nieuws, SBS/Hart van Nederland als vertegenwoordigers van de landelijke tv. Verder natuurlijk Omrop Fryslân met voor het eerst vanaf locatie een live nabeschouwing met Jelle Reijinga als commentator. Nee, spectaculair was de wedstrijd niet, was zijn conclusie en daar zijn we het mee eens, maar het was wel een machtig gezicht en de schepen kwamen prefect langs het publiek.

Wat dat betreft kunnen we het ook volledig met Joop Mink eens zijn, die genoten had van wat er zich afspeelde op het water. Ja, en toen was het feest bij het Theehuis, waar overigens de haven akelig leeg bleef, op last van de brandweer, uit veiligheidsoverweging. Onzin, vond een toeschouwer, als er wat gebeurt, dan springt iedereen toch in het water. Niks aan de hand. Op een ponton vond de prijsuitreiking plaats. Onder grote belangstelling van het publiek aan de wal, dat rustig doorpraatte en het restaurant inliep, want daar was de koffie.

Maandag zeilen we op de Veenhoop: graag tot dan enne… hâldt faasje.

Sedekefakis.

Henk Doevendans