Prakkisearje net, it komt dochs oars
Nagenieten onder het genot van een kopje koffie
Drachten-Veenhoop 26 juli 2004 - Niet prakkiseren, het komt toch anders, misschien was dat wel het motto voor het skūtsjesilen op de Wijde Ee bij de Veenhoop geweest. Want een aantal zaken gingen anders dan van te voren gedacht was.
Neem bijvoorbeeld de start, die daar traditioneel van de wal was. Laverende het Grietmansrak uit, was onmogelijk. De skūtsjes werden daarom achter de sleepboot de Ee opgetrokken.
Afgesproken was dat eerst het tien minutensein zou klinken, dan het vijf minutensein. Op dat moment zou de sleper Rixt gaan trekken. Als alles vijf minuten later in de vaargeul zou liggen, zou er een schot klinken en mochten de zeilen omhoog. Een minuut later weer een schot en dan de lijnen tussen de skūtsjes losgooien en varen.
Edoch, na het vijf minutensein ging de Rixt heel voorzichtig opstomen en bleef vervolgens liggen. De tijd verstreek, het startsein naderde en nog geen beweging in de sleper. Zat hij aan de grond? werd verondersteld.
De bemanning keek maar het Grietmansrak in en toen kwam de verlossende verduidelijking van sleepleider Lammert Zwaga: se hiene it skot achteryn net goed heard en wiene noch net klear. Op de achterste schepen hadden ze niet in de gaten gehad dat het schot al geklonken had.
Protesten
Het volgende moment dat het toch anders uitpakte dan iedereen gedacht had, was na de wedstrijd. Zes schepen hadden de rode protestvlag gezet. Je zou dus zes schippers bij de jury verwachten. Nee dus. Gerhard Pietersma (Earnewāld) zette zijn bezwaar tegen een aanvaring met de Sneker Pan van zijn leermeester Douwe Visser niet door. Jitze Grondsma (Halve Maen) besloot niet te protesteren tegen Anne Tjerkstra (Langweer), die bij de eerste ronding van de boei bij restaurant Iesicht besloot binnendoor te varen en daar eigenlijk niet mocht komen.
Het volgende moment dat het toch anders uitpakte dan iedereen gedacht had, was na de wedstrijd. Zes schepen hadden de rode protestvlag gezet. Je zou dus zes schippers bij de jury verwachten. Nee dus. Gerhard Pietersma (Earnewāld) zette zijn bezwaar tegen een aanvaring met de Sneker Pan van zijn leermeester Douwe Visser niet door. Jitze Grondsma (Halve Maen) besloot niet te protesteren tegen Anne Tjerkstra (Langweer), die bij de eerste ronding van de boei bij restaurant Iesicht besloot binnendoor te varen en daar eigenlijk niet mocht komen.
Tussen Douwe Visser (Drachten) en Meindert de Groot (Sśdwesthoek) kwam het ook tot een conflict, waarbij Visser de vlag zette. Maar ook hier werd de voorkeur aan de koffie in het ruim gegeven boven de harde werkelijkheid van de jurykamer.
Maar Ype van der Meulen en Lodewijk Meeter hielden wel hoek. Ze protesteerden tegen elkaar. Of beter gezegd: Van der Meulen zette op Woudsend de vlag en toen moest Lodewijk zijn Huizumer schip ook met een rood vlagje versieren.
Meeter was op het Woudsender schip gevaren. Onnodig, want er was ruimte genoeg om vrij te manoeuvreren. Waarschijnlijk gokte Meeter op sneller draaien van Van der Meulen, die bovendien omkesizzer Esther (dochter van Teake van der Meulen) overboord zag slaan. Dus zette Ype door en werd Lodewijk gediskwalificeerd.
Er kwam nog een bemanningslid in het water terecht, namelijk bij Heerenveen. Maar dat natte pak mocht de pret niet drukken. Pieter Brouwer stuurde van meet af aan zijn Gerben van Manen fier op kop. Niet vreemd, want hij kreeg als eerste de vrije wind op de Ee, was de bomenrij snel ontlopen en kon toen een flinke voorsprong opbouwen.
Achter Brouwer nestelde Allard Sijperda zich op de tweede plaats. Hij startte als tweede en hield die positie de gehele wedstrijd vast.
Geen strijd, wel strijd
Was er dan geen strijd? Niet veel, maar wat er aan strijd was, was leuk. Loefduelletjes, schippers die op het oog de verkeerde wal opzochten in de hoop dat daar meer wind stond dan op de lijn die de meeste schippers aanhielden. Zo zag je dan ook wisselingen tussen twee, drie schepen, maar steeds bleef onduidelijk of dat ook de eindstand zou worden. Opvallend was het zeilen van Eldert Meeter met zijn Bolswarder skūte. De nummer twee van Grou had startpositie elf. Hij kwam in de problemen bij de tweede boei van de wedstrijd, raakte die zelfs en moest achter zijn dertien concurrenten een ererondje draaien. En vervolgens zette hij de achtervolging in. Hij deed dat zo slim dat hij in de voorlaatste van de zes ronden bij de Sśdwesthoek, Drachten en Woudsend kon aansluiten. Drachten en de SWH kregen een akkefietje met elkaar (zie boven), Woudsend kwam daar ongelukkig uit en Bolsward ging om het hele spul heen en lag plots elfde. Vervolgens kwam de finish en dan weet je ook nooit precies of wat je ziet de werkelijke situatie is. Op de oever langs het vaarwater staan veertien palen met een nummer erop. De veertien skūtsjes voeren op de voorsteven een corresponderend nummer.
Geen strijd, wel strijd
Was er dan geen strijd? Niet veel, maar wat er aan strijd was, was leuk. Loefduelletjes, schippers die op het oog de verkeerde wal opzochten in de hoop dat daar meer wind stond dan op de lijn die de meeste schippers aanhielden. Zo zag je dan ook wisselingen tussen twee, drie schepen, maar steeds bleef onduidelijk of dat ook de eindstand zou worden. Opvallend was het zeilen van Eldert Meeter met zijn Bolswarder skūte. De nummer twee van Grou had startpositie elf. Hij kwam in de problemen bij de tweede boei van de wedstrijd, raakte die zelfs en moest achter zijn dertien concurrenten een ererondje draaien. En vervolgens zette hij de achtervolging in. Hij deed dat zo slim dat hij in de voorlaatste van de zes ronden bij de Sśdwesthoek, Drachten en Woudsend kon aansluiten. Drachten en de SWH kregen een akkefietje met elkaar (zie boven), Woudsend kwam daar ongelukkig uit en Bolsward ging om het hele spul heen en lag plots elfde. Vervolgens kwam de finish en dan weet je ook nooit precies of wat je ziet de werkelijke situatie is. Op de oever langs het vaarwater staan veertien palen met een nummer erop. De veertien skūtsjes voeren op de voorsteven een corresponderend nummer.
Finish met corresponderende nummers
Als het nummer op de wal overeen komt met dat op het water, heft de man of vrouw achter de paal dit houtwerk de lucht in en schiet op een vrachtwagen iemand een geweer af en wordt genoteerd wie gefinisht is. Maar de ene skūte moet naar veertien en het andere naar twee, we noemen maar een voorbeeld. Als ze dichtbij elkaar liggen, kan de reactie van de paalheffer bepalend zijn voor bijvoorbeeld de tweede of derde plaats. Want op het snelle heffen wordt gereageerd. Uiteindelijk kwamen de geleerden er wel uit, Heerenveen en Joure vormden geen probleem en Lemmer, Halve Maan, Sneek, Huizum, Langweer, Earnewāld, Leeuwarden, Bolsward, SWH, Drachten en Woudsend werden in de goede volgorde genoteerd. Tot Lodewijk Meeter geschrapt was en de inmiddels van de ene (hoofd)sponsor op de andere (sub)sponsor overgeschakelde skūtsjesliefhebber alsnog de zakjapanner moest inschakelen om het klassement opnieuw uit te rekenen. Maar ook dat is skūtsjesilen, een schrale troost.
Sedekefakis
Henk Doevendans
Als het nummer op de wal overeen komt met dat op het water, heft de man of vrouw achter de paal dit houtwerk de lucht in en schiet op een vrachtwagen iemand een geweer af en wordt genoteerd wie gefinisht is. Maar de ene skūte moet naar veertien en het andere naar twee, we noemen maar een voorbeeld. Als ze dichtbij elkaar liggen, kan de reactie van de paalheffer bepalend zijn voor bijvoorbeeld de tweede of derde plaats. Want op het snelle heffen wordt gereageerd. Uiteindelijk kwamen de geleerden er wel uit, Heerenveen en Joure vormden geen probleem en Lemmer, Halve Maan, Sneek, Huizum, Langweer, Earnewāld, Leeuwarden, Bolsward, SWH, Drachten en Woudsend werden in de goede volgorde genoteerd. Tot Lodewijk Meeter geschrapt was en de inmiddels van de ene (hoofd)sponsor op de andere (sub)sponsor overgeschakelde skūtsjesliefhebber alsnog de zakjapanner moest inschakelen om het klassement opnieuw uit te rekenen. Maar ook dat is skūtsjesilen, een schrale troost.
Sedekefakis
Henk Doevendans