Earnewâld 2 augustus 2005 – De mensen op het terras van Hotel Princenhof mogen de skûtsjeschippers wel dankbaar zijn. Het enige echte spannende voor het publiek speelde zich daar rond half vijf af. In een sublieme opmars dreef Jitze Grondsma met zijn Halve Maen zijn opponent Douwe Visser van Grou voorbij.
Bij Earnewâld wordt van nummer gestart en ook weer bij nummer gefinisht. Grou had wat dat betreft het meest ongelukkige cijfer, de 1; de Halve Maen moest naar 4 en dat betekende een kortere afstand vanaf het Sânmar.
Voeg daarbij de wind die vanachter kwam, dus de schepen voeren voor de wind. Gevolg was dat de Halve Maen de Grousters de wind uit de zeilen nam. Visser had het gevaar bij het ingaan van het Siidsdjip op weg naar de finish al in de gaten. Berustend keek hij vooruit naar het einde van de marteling.
Toen, bij het naderen van bordje 4 draaide hij zich om, maakte een kleine buiging en een felicitatiegebaar in de richting van Jitze Grondsma. En na het schot voor de Drachtsters klonk er een applaus vanaf het Grouster skûtsje. Zelden is zo’n sportief gebaar gemaakt.

De start in de Langesleat

Heerenveen voor Bolsward
Even later was het weer raak, toen kwamen Bolsward en Heerenveen het Siidsdjip in. En het spel herhaalde zich. Bolsward moest naar nummer 2, Heerenveen naar 12, en bij dat bordje lagen beide schepen bijna boord aan boord.
Het waren met de eerste ronding naar de Ulekrite, het vaarwatertje van Princenhof en de Sânmar, de hoogtepunten van deze wedstrijd. De eerste drie schepen, Grou, Halve Maan en Bolsward lagen ver voor op de rest van de vloot. Die rest maakte het zichzelf moeilijk door bijvoorbeeld zes dik die Ulekrite in te willen. En dat betekent dat je over de skûtsjes van de ene naar de andere oever zou kunnen lopen.
Voor het overige was het een wedstrijd om maar snel te vergeten. Geloksilerij wordt het ook wel genoemd. De vlagen verschilden van plaats tot plaats, soms lagen er skûtsjes stil, terwijl 50 meter verderop een windvlaag het water streelde.

Latertje
Het is dan ook niet verwonderlijk dat rond kwart over vijf het laatste schip door de finish kwam, ruim drie uren na het startsein. Normaal duurt een wedstrijd hooguit 2 tot 2,5 uur. Maar voor hetzelfde geld had de organisatie lantaarns voor in de mast moeten brengen, want bij gebrek aan wind was het heel laat geworden.
Daar kwam bij dat de wedstrijdleiding met een groot probleem kwam te zitten. De voorste skûtsjes waren zover op de rest uitgelopen dat de enige geschikte boei voor dat afkorten onbruikbaar was geworden.
Opvallend was verder dat de winnaar van de wedstrijd op de Veenhoop, Lemmer, ditmaal als laatste finishte. Een teken dat de krachtsverhoudingen niet veel van elkaar verschillen. Maar dat kan heel anders worden bij de strijd die vanaf woensdag losbrandt op het ruime water.

Het finishduel tussen Grou (rechts) en de Halve Maen.