Lemmer 10 augustus 2005 – Wie kan Lemmer nog van het kampioenschap
afhouden? Het rijtje kandidaten wordt steeds kleiner. Het is net de tien
kleine negertjes van de schrijfster Agatha Christie. Steeds valt er een
af.
Neem bijvoorbeeld Heerenveen. Tot en met de wedstrijd bij Elahuizen stond
Pieter Brouwer nog op een keurige tweede plaats. Na het eerste treffen in
de Baai van Lemmer, onder auspiciën van de Leeuwarder commissie, heeft
hij zich bij de (gevaarlijke) outsiders gemanoeuvreerd.
Favorieten achterin
Net als Sneek koos hij na de start voor een slag langs de Noordoost)polderdijk.
Probleem echter was dat je wel heel lang moest doorvaren om te voorkomen
dat je door de bakboordschepen zou worden gestuit.
Bijzonder was dat Woudsend aan de leiding ging en het leek erop dat de mannen van Van der Meulen die positie nog wel eens vast konden houden ook. Nee dus, later in de wedstrijd vielen zij steeds verder terug tot de zesde plaats.
Lemmer lag op de elfde plaats en het leek er dan ook op dat deze wedstrijd die van de kanslozen voor het kampioenschap zou worden. Niets was echter minder waar.
Lemmer weer op kop
Na één ruimwinds rak lagen de kaarten al anders en na het
volgende kruisrak begonnen de werkelijke verhoudingen zich af te tekenen.
Lemmer derde, Grou vierde en Sneek vijfde, terwijl Heerenveen het op de
tiende plaats moest zien te rooien.
Nadat Lemmer en Bolsward, dat tweede had gelegen en later derde was, met
elkaar in aanvaring waren gekomen, waarbij Bolsward over stuurboord lag
en Bolsward bakboord, ontspon zich de strijd om de leiding. Lemmer nam de
kop van Woudsend over, Grou ging Bolsward en Woudsend voorbij en Sneek deed
vervolgens hetzelfde.
Maar als je ergens achterin ligt, is het moeilijk naar voren komen. Dat
ondervond Heerenveen. Brouwer had veel moeite om Leeuwarden en Drachten
te passeren. Toen Albert Visser met een bakboordslag Evert van der Pol dwong
overstag te gaan, kon Brouwer nog net achterlangs de achtste plaats pakken.
De manoeuvre kwam Visser op een reprimande van de Leeuwarder schipper te
staan.
Helmhout kapot
Of die commotie de reden was voor wat er later gebeurde met de hoofdstedelingen,
is niet duidelijk. Feit was dat er bij de boei bij het industrieterrein
een fikse aanvaring tussen de Halve Maen en Leeuwarden voorkwam.
Leeuwarden lag stil, kon om een of andere reden niet voor of achteruit,
en voor Grondsma was er maar één keuze: of tot de luiken op
het dek of op het roer varen. Hij koos voor het laatste en daarbij brak
het helmhout van de Leeuwarders in stukken. Van der Pol en zijn mannen terug
naar de haven.
Intussen was ook bij de Súdwesthoek de rode vlag in het want verschenen.
Langweer was over stuurboord op het schip van Meindert de Groot geknald.
De Groot ging met de vlag over de finish en diende het protest ook werkelijk
in.
Bij verstek
Later meende Grondsma dat ook hij een protest van de SWH tegen zich had,
maar dat werd ontkend door de mannen van het achterdek van de SWH. Ook hier
speelde een bakboordstuurboord waarbij de SWH wat op moest sturen,
Noch Anne Tjerkstra, noch een van zijn bemanning kwam bij het protest opdagen
en dat betekende een veroordeling tot veertien strafpunten voor Langweer
bij verstek. Sneu, maar gezien de situatie wel terecht.
Lemmer dus met overmacht eerste, Grou tweede en Sneek derde. Bolsward, Joure
en Woudsend volgden. En toen was het kijken naar Heerenveen en Earnewâld.
Gerhard Pietersma zeilde niet erg slim naar de finish waardoor Heerenveen
op volle snelheid de lijn kon passeren en daardoor nog zevende werd.
Bij Lemmer was voor de lijn de vlag al binnen gehaald. Ze hadden natuurlijk
zitten rekenen. Als Bolsward gediskwalificeerd werd, zou Heerenveen een
punt dichterbij de Lemsters komen. Calculerend wedstrijdzeilen noemen ze
dat. Maar zouden de schippers dat vroeger ook gedaan hebben?
Na de uitspraak van het protest schoven Drachten, Halve Maen, Huizum en
de SWH een plaatsje in de rangschikking omhoog, maar voor het klassement
had dat amper gevolgen.
Terug naar het overzicht