Terherne 3 augustus 2005 – “Vreugde en verdriet liggen in de sport dicht bij elkaar” en “het venijn zit in de staart”, het zijn twee vaak gedebiteerde wijsheden die volledig van toepassing zijn op de skûtsjewedstrijd bij Terherne. Beide hadden te maken met een en dezelfde schipper, Eldert Meeter van het Bolswarder skûtsje.
Tijdens het ronden van de laatste boei voor de finish dacht Meeter zijn skûte tussen Woudsend en de boei te kunnen steken, maar Ype van der Meulen gooide het gat dicht. Meeter moest boven de boei langs sturen en besloot, met de protestvlag in het want, te gaan finishen.
Twee conclusies: 1. Meeter rondde de boei niet en 2. hij schoof zo op ongeoorloofde wijze van de laatste plaats naar een achtste stek, terwijl naaste belagers Albert Visser (Drachten) en Van der Meulen in de achterste regionen bleven hangen.
In de Buorkerij, het “dorpshuis” van Terherne, werd Meeter al snel naar het juryhokje geroepen. Een bemanningslid had het formulier ingevuld maar, stom stom stom, het protest stond op de getuigenverklaring en niet op het protestformulier. Niet ontvankelijk zei de jury. Woudsend ging vrijuit en Meeter was zijn 25 euro kwijt.

Maar de genadeklap kwam een kwartiertje later. Meeter kon weer naar binnen en kreeg te horen dat hij als niet gefinisht moest worden beschouwd. Albert Visser had volgens de jury terecht aangegeven dat Meeter niet de baan op correcte wijze had afgelegd. En dus kreeg de kampioen van 2004 veertien niet aftrekbare punten.
Met tranen in de ogen verliet hij de Buorkerij, mompelde emotioneel: “Ik syl net mear, lit de jongens it moarn mar dwaan”, ongetwijfeld met het idee in het achterhoofd dat zijn kansen op prolongatie van de titel voorbij zijn.
Maar dat is nog de vraag. De favorieten maken nog al eens een foutje. Op een bepaald moment zaten in de wedstrijd van Terherne de meeste koplopers in het klassement allemaal in de achterhoede. Zij wisten zich toch nog redelijk te klasseren, dat dankten ze echter niet alleen aan de eigen zeilkunst, maar ook aan de vreemde windschiftingen in de buien die over de Snitsermar trokken.

Daar trokken de twee koplopers of eigenlijk drie zich niet veel van aan. Op een bepaald moment hadden Leeuwarden, Langweer en Joure een grote voorsprong op het veld. Maar twee ronden later was die voorsprong weg, lag Joure op kop, was de Halve Maen tweede en passeerde in de eindfase de Sneker Pan Leeuwarden nog.
Douwe Visser kwam vanaf de negende plaats naar voren. Niet door extreem te zeilen, maar door de slagen in het kruisrak dicht langs de denkbeeldige lijn tussen de boeien van dat deel van de wedstrijd te kiezen en door alert op de windschiftingen te reageren.
Wie ver doorvoer kreeg dat aangewreven. Dat merkten Leeuwarden en Langweer die te ver doorvoeren toen de wind draaide en als gevolg daarvan eerst bijna voorbij gevaren werden en even later het hoofd moesten buigen voor twee nieuwe leiders in de wedstrijd.
Opvallend was het zeilen van Heerenveen. Pieter Brouwer stuurde zijn skûtsje eerst vanaf de laatste plaats naar de zevende stek om vervolgens weer terug te vallen naar de achtste plaats.
En ook Grou kwam maar niet naar voren. Het liep niet, zo liet een bemanningslid weten. “Pas doe’t wy de reef derút helle hiene, gie it better.” Dat klopte ook wel, want Grou rukte toen op van een elfde naar een vijfde stek.

Lemmer was de grote verliezer van deze wedstrijd, als je tenminste naar het klassement kijkt. Ale Zwerver kwam niet verder dan de uiteindelijke negende plaats en die punten moest hij bij zijn totaal optellen omdat hij al een veertiende plaats als slechtste klassering heeft staan.
De wedstrijd op de Snitsermar bij Terherne heeft de competitie er alleen maar spannender op gemaakt.