Grou 29 juli 2006 - Was het vandaag weer eens een voorbeeld van het spreekwoord “twee honden vechten om een been en de derde gaat er mee heen”? Nee, het feit dat Jitze Grondsma met de Halve Maen de overwinning in de openingswedstrijd van Grou bevocht, was vooral te danken aan die grote windschifting in de tweede ronde. Maar dat hij vervolgens de voorsprong verder uitbouwde, was wel zijn grote verdienste.
Je moet natuurlijk wel voor in het veld zitten om te kunnen profiteren van Aeolus’ luimen en dat deed Grondsma optimaal. Zijn uitgangspositie was ook goed. Meteen na de start was hij op een vierde plaats te vinden en via een derde zette hij die om in de eerste stek.
De outsider van “d’ Halve Maen” knokte met schippers die hij anders alleen maar bij de routebespreking en de prijsuitreiking tegenkomt. Douwe Visser van Grou, de regerend kampioen bijvoorbeeld, of Piter Brouwer van de Heerenveenster Gerben van Manen.
Maar er was nog een hoofdrolspeler die doorgaans in de middenmoot te vinden is: Ype van der Meulen van het Woudsender skûtsje. Broer Keimpe werd in 1985 kampioen, Teake in 1989, het wordt tijd dat de jongste van het trio eens de hoogste tree van het ereschavot beklimt.
Bijna een ronde lang lag Ype op kop, maar toen liep Brouwer hem voorbij en vervolgens moest hij door de eerder genoemde winddraaiing (de Ee achter Grou werd ineens van bezeild een kruisrak) Douwe Visser (Grou), Grondsma, Brouwer en ook Gerhard Pietersma (Earnewâld) voor zich dulden.
Eldert Meeter (Bolsward) knokte zich vanaf de elfde plaats naar voren. De kampioen van 2004 kwam daarbij tijdens zijn opmars Meindert de Groot tegen. Bij de boei vlak bij de Sitebuurster Ie gaf Meeter onvoldoende ruimte, later (bij de gijp) kwamen de twee zelfs aan elkaar vast te zitten. De eerste confrontatie leidde tot een protest over en weer. De jury besloot Meeter uit te sluiten en hij kukelde van de zesde naar de 14de plaats.
Het werd een wedstrijd die door de wisseling in het veld aantrekkelijk bleek. Normaal kennen we een middendeel dat eigenlijk geen veranderingen oplevert, maar nu was dat niet zo. Pas in de laatste route bleken alle posities ingenomen en was bij het verlaten van de Tijnje, tussen Wijde Ee en Pikmeer, duidelijk hoe de finishvolgorde zou zijn.
Achterin vocht Ulbe Zwaga een verbeten strijd uit om naar voren te komen. De herintreder op het Leeuwarder skûtsje heeft alles nog niet in orde. Waarschijnlijk is het aanpassen van het zeil ingrijpender geweest dan verwacht. De kampioen van weleer startte zijn serie na drie jaar (gedwongen) afwezigheid met een dertiende plaats voor Lodewijk Meeter.
Sneek, Lemmer, Langweer en Drachten plus bovengenoemde hekkensluiters dankten dus aan het protest van Meindert de Groot dat ze nog een plaatsje opschoven. Douwe Visser en Ale Zwerver (in 2005 derde en tweede) bakten er ditmaal weinig van. Zwerver was te laat bij de start; Visser moest met name door de windschiftingen de concurrentie voor laten gaan. Dat hij nog als achtste eindigde is een wonder, want in de eerste route lag hij laatste.

Leeuwarden achter de rest van de vloot aan de Tijnje in.


De skūtsjes rondden het finisheiland.


Bemanningslid Frans Huitema (Bolsward) bestudeert het reglement.


Bij wint of verlies, Grou hangt alle vlaggen en skūtsjewimpels buiten.