Sensatie bij Stavoren
Stavoren 5 augustus 2006 – Een topper zowel voor de zeilers
als voor het publiek, dat is de beste karakterisering voor de
wedstrijd op het IJsselmeer bij Stavoren. De pier zat dan ook
mudvol. Voeg daarbij de felle strijd in de wedstrijd, zowel voorin,
de middenmoot als de achterhoede, en de invloed van de elementen.
Met name tegen het eind van de race wakkerde de wind aan naar
windkracht vijf en dat betekende dat de mannen het voor de kiezen
kregen.
Eldert Meeter (Bolsward) droeg het helmhout over aan zoon Pieter.
Hij ging zelf in de roefingang staan. Blijkbaar speelde de oude
rugkwaal weer op en wilde Meeter ging risico’s lopen. Het
rode mutsje kwam boven dek uit.
Ook Meindert de Groot had het roer al uit handen gegeven. Zoon
Auke stuurde het Súdwesthoekskûtsje, dat een sensationele
race voer. Eerst kwam het bij de boei bij het strand tot een treffen
met Earnewâld waarbij over en weer de rode vlaggen werden
getoond. Het was een kwestie van wel of niet genoeg ruimte bij
de boei. Ook bij Langweer knoopten ze het rode dundoek in het
zijwant. (Overigens later besloten de schippers niet te protesteren).
Toen dacht de SWH een gaatje te zien tussen de boei en het Jouster
skûtsje. Ertussen, dacht men, maar de deur ging dicht en
dus moest de SWH onder de boei door sturen en een ererondje maken.
Ondertussen zat men met bewondering naar de prestaties van Jitze
Grondsma te kijken. De start was weer fenomenaal en bij de eerste
boei lag hij op kop. Wordt het de vierde dagprijs, vroeg het publiek
zich af. Nee, dat werd het niet. Eerst nam Woudsend de kop over
en vervolgens zakte het maantje terug naar de vierde stek.
Ook daarmee zouden de Drachtsters content geweest zijn, ware het
niet dat ze een kapitale fout maakten. Ze probeerden bij de strandboei
tussen de boei en Heerenveen in te komen, maar Pieter Brouwer
stond dat niet toe.
Hij stuurde zijn Gerben van Manen omhoog, waardoor Grondsma stil
kwam te liggen. Vervolgens haalden Langweer en Lemmer hem de wind
uit de zeilen en toen gebeurde het onvermijdelijke: hij dreef
op de boei. Toen moest hij een rondje draaien, waarbij hij pas
achter Earnewâld op de elfde plaats kon aansluiten.
Inmiddels had Ulbe Zwaga de kop overgenomen en zagen we in de
naar 5 Beaufort aanwakkerende wind Lemmer naar voren schuiven.
En ook Joure schoof als een speer naar voren. Het werd een derde
plek bij de finish.
Maar waar waren de favorieten? Waar waren Grou en Sneek. Uiteindelijk
in een middenmootpositie, na een voor beide Douwe Vissers een
bijzonder matige start, een beetje angstig vertrokken, en een
strijd om naar voren te komen.
Achter elkaar stevenden ze op de eindlijn af. Sneek probeerde
tevergeefs de jarige Anne Tjerkstra (60) van de zesde plaats te
houden (“Myn moaiste kado fan jimme skippers soe de earste
plak hjoed wêze,” zei hij ’s morgens tijdens
de routebespreking). En ook het verschalken van het over bakboord
zeilende Grou lukte niet meer.
De skûtsjesilers waren blij toen ze in de veilige sluis
lagen, waar de haring klaar stond. Ze waren met ongereefde zeilen
van start gegaan en tijdens de wedstrijd kon daar nauwelijks iets
aan gedaan worden. Maar de wind haalde wel aan.
Het werd daarom een van de mooiste wedstrijden die we in jaren
in Stavoren hebben gezien.
De sterke start van Jitze Grondsma (voorgrond).
Bij Drachten sloeg een bemanningslid overboord
Drachten en Huizum duelleren voor een volle tribune.
De winnende schipper, tweede van rechts.
