Veenhoop 31 juli 2006 - Als het op de Veenhoop kraakt, dan kraakt het goed. Dat bewees de wedstrijd van de eerste SKS-maandag bijzonder nadrukkelijk. Earnewâld met schade naar de kant, de waterstang van de opsteker was kapot, Huizum na een aanvaring met Heerenveen terug naar de volgvloot. Maar de grote klap kwam in de derde ronde toen Joure en Bolsward elkaar op een minder vriendelijke wijze tegenkwamen. Joure voer aan de wind naar de boei bij Iesicht, Bolsward kwam voor de wind bij die uitspanning vandaan. Een fikse aanvaring was het gevolg. Bolsward ramde Joure midscheeps en dat leverde veel schade op. Bolsward zag een groot deel van de giek in het water verdwijnen, de kraanlijk knapte af en het achterlijk van het zeil moest wordten los gemaakt. Joure was de opsteker kwijt. Het probleem voor Earnewâld ontstond toen de boei aan de Drachtster kant van de Ee gerond werd. Hier werden Pietersma en zijn mannen weggezeild. Eerder hadden ze al een probleem met Ale Zwerver en zijn Lemsters gehad, want die zouden bij het ronden van de hoek aan het eind van het Grietsmansrak niet voldoende ruimte hebben geboden. Gevolg, rode vlaggen over en weer. Eén schipper zag het allemaal van een steeds groter wordende afstand achter zich gebeuren. Jitze Grondsma, zaterdag ook al winnaar bij Grou, startte als eerste en arriveerde ook als zodanig. Wie vrije wind heeft, profiteert daar ook op de Feanhoop optimaal van. De strijd daarachter was aantrekkelijk, maar door het verschil in startposities weinig overzichtelijk. Ulbe Zwaga zorgde voor een constante opmars. Douwe Visser (Sneker Pan) verzeilde eerst in een onmogelijke positie, maar haalde uiteindelijk toch nog een vierde plaats. Neef Douwe op Grou voer weer als een sluipmoordenaar naar voren vanaf een twaalfde startplek naar de tweede plaats. Iedereen zag met genoegen hoe Meindert de Groot standhield in de kopgroep, tot in de een na laatste ronde toen hij begon terug te vallen. Het SWH-skûtsje finishte nog wel als vijfde, maar dat bleek later na controle van de klokken toch een negende plaats op te leveren. De wedstrijdleiding besloot om geen risico’s te nemen. Geen finish in het Grietmansrak, maar tussen een extra boei bij het startschip en de officiële DE-boei tegenover Iesicht. Maar dan moeten de klokken wel worden vergeleken. Bij de start was de tijd opgenomen en vervolgens bij de finish weer. Het verschil was de gezeilde tijd en die verschillen bleken klein, zei wedstrijdleider Sipke Jager. Drie keer vergelijken van alle stopwatches leverde uiteindelijk de volgorde op Halve Maen, Grou, Leeuwarden, Sneek, Lemmer (en dat was afwijkend van wat het publiek had gezien), Woudsend, Heerenveen, Drachten, Súdwesthoek en Langweer. De behandeling van de protesten duurde lang. Niet verwonderlijk gezien het aantal en de belangen die een rol speelden. Joure kreeg van de jury gelijk en mag voor deze wedstrijd een gemiddeld aantal punten over de overige invullen. Dat mag ook Earnewâld die door een aanvaring met Lemmer in het begin van de strijd de waterstang bij de opsteker kapot zag gaan. Lemmer werd dus net als Bolward gediskwalificeerd. En dan was er nog Lodewijk Meeter die de strijd voortijdig moest verlaten. Hij kwam in aanvaring met Heerenveen nadat hij de situatie bij de wal niet goed had ingeschat. Bij die tik brak de borging van het helmhout en dat zwiepte overboord. Meeter kon dus het Huizumer skûtsje niet fatsoenlijk meer sturen en zocht de thuishaven op.

Naar boven