Het was een prachtig gezicht hoe de skûtsjes vanmiddag wijd verspreid over De Fluezen bij Elahuizen zeilden. Mijlenver lagen ze af en toe uit elkaar en vervolgens ronden ze soms boord aan boord de bovenste boei. Het Lemster skûtsje zinde op revanche voor de wedstrijd bij Langweer en pakte vanuit de start de koppositie. Sneek en Heerenveen zorgden ervoor dat Albert Jzn Visser zijn volle aandacht erbij moest houden. Uiteindelijk gingen de Lemsters als eerste over de finish en dat betekende voor hen de tweede dagwinst. “Na gisteren dachten we zand erover, kop ervoor en rammen”, vertelde de schipper bij Omrop Fryslân. “We gaan hiervan genieten, maar… Parijs is nog ver!”

Wedstrijdleider Wiebe Haytema heette iedereen welkom tijdens de rûtebesprekking in It Sailhûs in Elahuizen en gaf uitleg over de op-en-delbaan die zou worden gezeild. Op dat moment was de wind zuidelijk kracht 3 tot 4, mogelijk zou deze later op de dag iets naar het westen draaien. Ook gaf Renske Rietbergen uitleg over Sailwise waar mensen met een beperking kunnen zeilen, en waar de bijeenkomst plaatsvond. De schippers doneerden op initiatief van Rinus de Jong van Joure spontaan hun startgeld aan deze mooie stichting.

Om twee uur klonk het tien-minutenschot en zagen we de skûtsjes heen en weer achter de startlijn zeilen op zoek naar de beste startpositie. Het lijkt deze editie traditie te worden, maar de eerste twee starts waren algeheel vals. Ondanks dat bij de tweede start de buitenom-regel actief was, namen opnieuw te veel skûtsjes risico om allemaal bovenin van start te willen gaan. Ook voorafgaand aan de derde start hing de ‘Japanner’ op het startschip. Dat betekende dat Joure en Huizum, die een individuele valse start hadden, eerst buitenom de onderboei van de startlijn moesten voordat zij opnieuw van start konden.

De rest van het veld was toen al in het kruisrak. Waar de meeste skûtsjes kozen voor de lange bakboordslag, kruiste d’Halve Maen met een stuurboordslag achter het hele veld. Ook Akkrum, Drachten en Woudsend gingen snel overstag. Het moment waarop je pas echt kunt zien of een skûtsje een goede start heeft gehad, is bij het ronden van de bovenste boei met de ‘gele pet’. Daar bleek Lemmer het best uit de startblokken te zijn gekomen. Ook Heerenveen en Sneek kwamen over bakboord op de boventon af en konden nog voor Langweer, Earnewâld en Grou langs.

Na de spreaderton, die ervoor zorgt dat er wat meer ruimte wordt gecreëerd, gingen de skûtsjes het voordewindse rak in. Aan boord werd al druk nagedacht over welke onderton gerond zou gaan worden. De bakboord- of de stuurboordton? Koploper Albert Jzn Visser koos voor de bakboordton, waarna hij met een lange stuurboordslag het kruisrak startte. Heerenveen volgde Lemmer, terwijl Sneek zijn eigen koers koos en de bakboordslag richting Elahuizen maakte. De ene helft van de vloot koos de bakboordton en de andere helft de stuurboordton.

Het publiek op de wal zag hoe de skûtsjes van beide kanten op de bovenste boei kwamen aanzeilen. Nadat deze voor de derde keer was gerond, draaide de wind westelijker en werd het voordewindse rak een halfwinds rak. De keuze bij de onderton was niet zo lastig meer, omdat de bakboordton met deze wind het gunstigst was. De spanning ging hierdoor uit de wedstrijd en de afkortvlag kwam op het startschip. Er waren nog maar weinig positiewisselingen. Lemmer finishte als eerste voor Sneek en Heerenveen. Earnewâld hield knap Grou achter zich en Joure was met valse start tot de achtste plek gekomen.

Morgen zeilen de skûtsjes op het IJsselmeer bij Stavoren.

Piebe Wester was 15 jaar oud, toen zijn vader Gerrit als bestuurder van de skûtsjecommissie Earnewâld in 1956 de drastische stap nam om het skûtsje de Nijverheid van Berend Mink aan te kopen. Het eerste skûtsje dat eigendom van een dorp werd. Het begin van de wederopbouw van de toen langzaam leeglopende SKS-wereld.

Op zo’n door een dorp aangekocht skûtsje moesten vanzelfsprekend ook Earnewâldster bemanningsleden zitten. Eén van de eersten was Piebe Wester. Hij is daarna nooit meer uit de skûtsjewereld verdwenen. Hij volgde zijn vader op in de skûtsjecommissie van Earnewâld. Zoals hij later weer zou worden opgevolgd door dochter Ellen.

Wester woonde in het geboortedorp van de SKS aan de oude sluis, zodat hij elke zomer vele schippers en bemanningsleden als vrienden op bezoek kreeg. Alles kon dan altijd. Wester was beheerder van het recreatiepark It Wiid in Earnewâld. Dat dorp was dus zijn leven. Hij zat er 25 jaar in de skûtsjecommissie. Naderhand kwam hij voor de SKS in de commissie Amels terecht, toen die moest toezien op de vernieuwingen die schippers aan hun schip wilden aan brengen. Wester was lid van verdienste van de SKS.

Piebe Wester was altijd een vriendelijke ietwat bescheiden man, het liefst altijd een beetje op de achtergrond, maar wel met een duidelijke eigen mening. De laatste jaren werd hij wat ‘kerbintiger’, zoals hij zelf zei. Hij moest worden verzorgd en is op 83-jarige leeftijd overleden op 19 juni jl. De hele SKS leeft met de familie mee.